حرف های من

سروده ای از استاد بهمنی

harfhaye-man — Wed, 11 Nov 2009 08:06:18 GMT

عرصه خالی ست چنان شامگه بعد از کوچ

اینک آن طفل گریزان دبستان غزل

بازگشته ست غریبانه به دامان غزل

چتر« نیما » ست به سر دارد و می بالد لیک

عطشی می کشدش از پی باران غزل

عرصه خالی ست چنان شامگه بعد از کوچ !

چه گذشته ست به مردان و به میدان غزل

آسمان اش شده جولانگه زاغان هیهات

بسته بوده ست مگر بال عقابان غزل ؟

پای لنگی و درنگی ز شما دورم داشت

تا کجا باز به دادم برسد «آن » غزل

این همه سوز نهان را نتوان گفت مگر

- به میستان غزل یا به نیستان غزل

لکنتی با من و پیداست که بس کودک وار

داده ام دست زبان آتش سوزان غزل

تو مگر تاب و توانی شوی ای عشق که من

هم چنان جسم غزل هستم و تو جان غزل

قدری سکوت ...

harfhaye-man — Thu, 05 Nov 2009 09:33:40 GMT

قدری سکوت کن که سرم درد می کند

بارانی ام و چشم ترم درد می کند

در زیر بار منت این عمر رهگذر

حس می کنم کمی کمرم درد می کند

زندانی نگاه توام زندگی ، ببین

با من تمام دور و برم درد می کند

حرفی اگر زگفتن و رفتن زدم ببخش

باور کنید که شور و شرم درد می کند

گفتم کبوتری شوم و بال و پر زنم

دیدم تمام بال و پرم درد می کند

جز ازخودت که با من دلتنگ همرهی

حرفی نزن که گوش کرم درد می کند .

اولین جلسه برگزاری کلاس دمی با حافظ

harfhaye-man — Mon, 02 Nov 2009 18:17:17 GMT

امروز دوشنبه ۱۲/۸/۸۸اولین جلسه « دمی با حافظ » در فرهنگسرای امام علی (ع) شهر اندیشه تشکیل شد شد . استاد اسحاقی سه غزل اول دیوان حضرت حافظ را خواندند و توضیح دادند . جلسه ی بسیار خوبی بود و چیزی که کاملا محسوس بود حال و هوای خوب شرکت کنندگان در این کلاس بود.

جوانی یک جلد از کتابش را که تازه به چاپ رسیده بود هدیه کرد . خیلی متاثر شدم از خواندنش اولین سروده اش پر از غلط های وزنی وکلامی بود و حسابی توی ذق زد .یاد استاد مشفق کاشانی افتادم که تعریف می کرد استادش هرگاه شعر بچه ها را می شنید که غلط داشت و نامفهوم بود نگاهی به شاعر می کرد و می گفت خدا پدرت رابیامرزد پدرت آدم خوبی بود - وجدا با خواندن اولین غزلش در اول کتاب من هم خدابیامرزی هدیه ی روح پدرش کردم - .

امیدوارم هرچه زودتر شاهد برگزاری کلاس های مثنوی مولوی عزیزمان امید نقوی هم در فرهنگسرا باشیم .

نذر آقا امام رضا (ع)

harfhaye-man — Wed, 28 Oct 2009 19:48:18 GMT

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا (ع)

ولادت با سعادت آقا امام رضا (ع) بر دوستداران آن حضرت مبارک باد

زائر کوی توام ، ای هشتمین

راه و رسم عاشقی هامان ، رضا

آمدی تا با نگاهی آشنا

غربت ما را دهی پایان ، رضا

آمدی ای خوب تا معنا کنی

درس دین و دانش و عرفان ، رضا

آمدی تا قبله ی دل ها شود

مشهدت ، ای بهترین مهمان ، رضا

آمدم تا در کنارت با دعا

ره بجویم با تو تا جانان ، رضا

آمدم تا با زلال اشک ها

تا بشویم گرد غم از جان ، رضا

تربتت دارالشفای دردهاست

دردهامان را تویی درمان ، رضا

از ارادت سر نهادن بر رهت

افتخار ملت ایران ، رضا

باز هم توحید را تکرار کن

ای ستون محکم ایمان ، رضا

تفال آبان ماه به دیوان حافظ

harfhaye-man — Mon, 26 Oct 2009 07:04:51 GMT

سال ها دل طلب جام جم از ما می کرد

وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد

گوهری کز صدف کون ومکان بیرونست

خبر از گمشدگان لب دریا می کرد

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش

کو به تایید نظر حل معما می کرد

دیدمش خرم وخندان قدح باده به دست

و اندرآن آینه صد گونه تماشا می کرد

گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم ؟

گفت : آن روز که این گنبد مینا می کرد

بیدلی در همه احوال خدا با او بود

اونمی دیدش و از دور خدا را می کرد

این همه شعبده ی خویش که می کرد اینجا

سامری پیش عصا و ید بیضا می کرد

گفت آن یار کزو گشت سر دار بلند

جرمش این بود که اسرار هویدا می کرد

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید

دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می کرد

گفتمش سلسله ی زلف بتان از پی چیست ؟

گفت : حافظ گله ی از دل شیدا می کرد.

جا م جم : جام جهان نما به استعاره مقصود دل و ضمیر مرد حق و عارف کامل است و از آن سبب گاه از دل به جام تعبیر می شود که دانایان روزگار برای جمشید جامی ساخته بودند که اوضاع هفت گردون را در آن مشاهده می کرد.

پیر مغان : کنایه از رهبر روحانی و مرشد و خضر طریق

حکیم : دانای اسرار کار و صاحب حکمت

خدارا : برای خدا

ید بیضا ء : دست رخشان – از معجزات حضرت موسی (ع) است

حلاج : حسین بن منصور حلاج بیضاوی از عارفان بزرگ صاحب تالیفات بسیارست که از غایت وجد و حال و غلبه عشق سخنانی مانند « انا الحق و لیس فی جبتی الا الله » بر زبان می راند، از این رو به امر وزیر مقتدر خلیفه ی عباسی و به فتوای علمای دین در سال 307 هجری هزار تازیانه بر وی زدند و دست و پایش را بریدند و پیکر وی را در آتش سوزاندند و خاکسترش را به باد سپردند یا در درجله ریختند .

روح القدس : جان پاک و مقصود روح الامین یا جبرئیل

منبع : دیوان غزلیات حافظ ، به کوشش دکتر خلیل خطیب رهبر، استاد دانشگاه تهران ، غزل 143

یک سروذه با عنوان سلام

harfhaye-man — Thu, 22 Oct 2009 14:43:50 GMT

سلام به اونایی که مو سپیدن

بالا- پایین روزگارو دیدن

اگرچه قدشون کمی خمیده

نگاهشون هنوز پر از امیده

سلام به اونایی که بی قرارن

حتی اگه خزون باشه ، بهارن

به اونایی که دل هاشون زلال

تو سفره هاشون نونای حلال

به اونایی که اهل سوز و سازن

تو معرفت همیشه یکه تازن

اونایی که لوتی و با مرامن

عاشق یه تبسم و سلامن

سلامشون رنگ ریا نداره

زندگی بی اونا صفا نداره

به اونا یی که با خدا ندارن

رو لب هاشون گل دعا می کارن

سلام به مادرا که حق سرشتن

به اونایی که زائر بهشتن

پدرهایی که ساکت و صبورن

ولی پر از ابهت و غرورن

خدا اونا رو از گلش سرشته

عشق وخودش تو قلبشون نوشته

به شاعرا که مست جام عشقن

ساده بگم همیشه رام عشقن

شما که اهل شعر و شور وسازید

تو عصر اینترنت و دود وسرعت

تو عصر مرگ خنده و محبت

اگر چه عاشقی یه کم محاله

کلید قفل عاشقی سلامه ..

مگس

harfhaye-man — Mon, 19 Oct 2009 18:44:18 GMT

لبخند بزن

مگس !

هنوز برای مکیدن

زخمی مانده است ...

شعری از زنده یاد سلمان هراتی

harfhaye-man — Thu, 15 Oct 2009 03:58:18 GMT

هیچ می دانی ؟

زندگی ساعت تفریحی نیست

که فقط با بازی

یا با خوردن آجیل و خوراک

بگذرانیم آن را

هیچ می دانی آیا

ساعت بعد چه درسی داریم ؟

زنگ اول دینی

زنگ آخر حساب .

طنزپالتو

harfhaye-man — Sat, 10 Oct 2009 07:00:18 GMT

پالتو ( طنز)

harfhaye-man — Sat, 10 Oct 2009 06:26:38 GMT

پاییز با خودش آروم آروم سرما رو هم می آره و بازبینی کرسی ها و بخاری ها و شوفاژها وگرفتن درز پنجره ها و...درآوردن لباس های گرم از اقدامات مخصوص این فصل است . یاد شعری با عنوان پالتو افتادم که تقدیم می کنم :

ای چارده ساله پالتوی من

ای رفته سر آستین و دامن

ای آنکه به پشت و رو رسیدی

جر خوردی و وصله پینه ایدی

هر چند که رنگ و رو نداری

وارفته ای و اتو نداری

گشته یقه ات چو قاب دسمال

صد رحمت حق به لنگ بقال

پاره پوره ای چو قلب مجنون

چل تکه چو بقچه ی گلین جون

ا ی رفته به ناز و آمده باز

صد بار گرو دکان رزاز

خواهم زتو از طریق یاری

امسال مرا نگاه داری

این بهمن و دی مرو تو از دست

تا سال دگر خدا بزرگ است .