دومین مجموعه ی شعرم با عنوان ( نگذارید گل یاس بمیرد ، حیف است ) با مقدمه ای از دوست فاضلم استاد حشمت الله اسحاقی با 43 سروده و در سه دفتر و  70 صفحه و با شمارگان سه هزار نسخه توسط انتشارات لاهیجی در زمستان 1386 به چاپ رسیده است . بازبینی سروده هی این مجموعه را  دوست خوبم آقای امید نقوی  برعهده داشتند که از لطفشان سپاسگزارم .

   این مجموعه شامل سه دفتر می باشد که دفتر اول شامل 7 سروده از  از مجموعه ی فصل نور و دفتر دوم شامل 16سروده  از مجموعه ی لهجه ی سبز ترنم و دفتر سوم شامل 21نوسروده هاست .

 

  سروده ی  (( تمدن)) از دفتر سوم :

پوشانده آیینه ها را گرد و غبار تمدن

گم می شود زندگانی ، در سایه سار تمدن

در عصری از دود و سرعت ، از عاشقی صحبتی نیست

مانده ست بی خویش و تنها ، دل در حصار تمدن

از عشق و از مهربانی ، از همدلی ، همزبانی

شاید نماند نشانی ، در روزگار تمدن

انسان که گم کرده خود را در جاده های مجازی

ره می سپارد به فردا ، با کوله بار تمدن

در عصر اینترنت و چت ، در عصر تکنیک وسرعت

با خنده باید کشیدن ، بر دوش ، دار تمدن

در طرحی از نور و لبخند ، ای کاش می شد برافروخت

فانوسی از عشق و ایمان ، در شام تار تمدن .

 

 یک دوبیتی طنز هم خالی از لطف نیست :

بیا تا عاشقی را پاس داریم

هنوزم تا کمی احساس داریم

هزاران بار اگر دل را شکستند

چه غم !! چون ما دلی زاپاس داریم